Շաքիի խիզախ կինը․ նրան պետք է հավուր պատշաճի գնահատել
Bavnews.am-ը գրում է․ Սյունիքի մարզի Շաքի գյուղում հոկտեմբերի 1-ին տեղի ունեցած դեպքը վերջին օրերին հայկական տիրույթի ամենաքննարկվող թեմաներից է։ Սակայն հասարակության ուշադրության կենտրոնում հայտնվել է ոչ այնքան սահմանը հատած ադրբեջանցի զինծառայողը, որքան Շաքիի խիզախ կինը, որն առանց վարանելու կանգնել է զինված ադրբեջանցու և սեփական երեխաների արանքում։
Ինչ է տեղի ունեցել Շաքիում
ԱԱԾ-ի հաղորդմամբ՝ ադրբեջանցի զինծառայողը մտել է Շաքի գյուղ և կրակել տեղացի կնոջ վրա։ Տուժածը 39-ամյա Անի Ավետիսյանն է։ Նրա քրոջ՝ Արփի Ավետիսյանի պատմելով՝ դպրոցից վերադարձած երեխաները տանը հանդիպել են զինված տղամարդու։ Տուն հասած մայրը տեսել է, որ զենքն ուղղված է երեխաներին, և ձեռքով փորձել է փակել ավտոմատի փողը։ Կրակոցից նա կորցրել է ձախ ձեռքի երեք մատը և վիրավորվել նաև ազդրի շրջանում։
Այս ամենից հետո էլ նա չի ընկրկել։ Անին դանակով հարվածներ է հասցրել ներխուժողին, իսկ 15-ամյա որդին նույնպես դիմադրել է և այդ պայքարում կոտրել աջ դաստակը։ Մյուս երեխան ստացել է փափուկ հյուսվածքների վնասվածք։ Զինծառայողը, որի անունը Նասիմի Մուսաև է, բերման է ենթարկվել։ Դատարանը նրան երկու ամսով կալանավորել է։
Հարկ է նշել, որ կնոջ քույրը պատմել է նաև մատների կորստի մասին։ Այս մանրամասների մասին մենք արդեն գրել ենք՝ «Քույրս 3 մատը կորցրել է»՝ վիրավորված կնոջ քույրն է պատմել։
Ըստ Ադրբեջանի գլխավոր դատախազության՝ Մուսաևը սեպտեմբերի 26-ին է լքել իր զորամասը Լաչինում։ Բաքուն սեպտեմբերի 29-ին տեղեկացրել է հայկական կողմին, որ նա կարող է անօրինական կերպով հատել սահմանը։
Ինչ են քննարկում հայկական լրատվամիջոցներում ու սոցիալական ցանցերում
Քննարկումը երկու հիմնական թեմայի շուրջ է։ Առաջինը կնոջ քաջությունն է. շատերն են նշում, որ իր կյանքի գնով երեխաներին պաշտպանած մայրը գործել է այնպես, ինչպես կանեին քչերը։
Երկրորդը պետական մարմինների պատասխանատվությունն է. հարցեր են բարձրացվում, թե ինչու զինված մարդու հնարավոր մուտքի մասին նախազգուշացումից հետո բնակիչներին չեն տեղեկացրել։
Այդ հարցը բարձրացրել է, օրինակ, Դեմոկրատական կուսակցության փոխնախագահ Նարինե Դիլբարյանը՝ պահանջելով պատասխանատվության ենթարկել մեղավորներին։ Քաղաքական մեկնաբան Արամ Գևորգյանն էլ սահմանամերձ համայնքների անվտանգությունը կապել է իշխանությունների քաղաքականության հետ։
Քննարկման առարկա է դարձել նաև մեղադրանքը. սկզբում հրապարակված մեղադրանքում սահմանի անօրինական հատումը չի նշվել, այն ավելացվել է հոկտեմբերի 2-ին՝ հանրային քննադատությունից հետո։
Մարդու իրավունքների պաշտպան Անահիտ Մանասյանն այցելել է Անի Ավետիսյանին և ընդգծել է բազմակողմանի ու օբյեկտիվ քննության կարևորությունը. այցի մանրամասներն այստեղ են։ Առողջապահության նախարարի խոսքով՝ կնոջ վիճակը կայուն է, կյանքին վտանգ չի սպառնում, սակայն նա վիրահատության կարիք ունի։
Մայրը, որը չի ընկրկել
Սահմանամերձ գյուղում ապրելը ինքնին առօրյա խիզախություն է. սահմանից այն կողմ հակառակորդն է, իսկ վտանգի պահին հույսդ հաճախ միայն սեփական ձեռքերն են։ Անի Ավետիսյանը մնացել է իր գյուղում, իր տանը, և հենց այդ տանը, երբ վտանգը հայտնվել է շեմից ներս, նա չի փախել, չի թաքնվել և չի թողել երեխաներին։ Նա պաշտպանել է ոչ միայն երեխաներին, այլև իր օջախը, իր հողը և այն արժեքը, որ կոչվում է հայրենիք։
Այսպիսի մարդիկ են, որ պահում են մեր սահմանամերձ գյուղերը՝ ոչ թե հայտարարություններով, այլ ներկայությամբ ու տոկունությամբ։ Եթե ազգը ուզում է, որ Սյունիքի ու մյուս սահմանամերձ համայնքների բնակիչները մնան իրենց տներում, նա պետք է ցույց տա, որ նրանց արիությունը չի մնում աննկատ։
Ինչպես պետք է գնահատել նրան
Կնոջը պետք է հավուր պատշաճի գնահատենք։ Խոսքը միայն բարի խոսքերի ու սոցցանցային գովասանքի մասին չէ։ Նախ՝ պետությունը պարտավոր է ապահովել նրա լիարժեք բուժումն ու վերականգնումը, ինչպես նաև երեխաների հոգեբանական աջակցությունը։
Ապա՝ պետական կամ հանրային այնպիսի պարգևատրումը, որը հիշեցնի ամբողջ ազգին, թե ով է կանգնել վտանգի առաջին գծում։ Վերջապես՝ Շաքիի և մյուս սահմանամերձ գյուղերի բնակիչները պետք է ունենան անվտանգության իրական երաշխիքներ, ժամանակին ստացվող տեղեկատվություն և վստահություն, որ վտանգի մասին նախազգուշացումը չի մնա գրասենյակային դարակներում։
Ազգը կարիք ունի նմանների՝ մարդկանց, որոնք վտանգի պահին չեն փախչում և պաշտպանում են ամենաթանկը։ Իսկ այդպիսի մարդկանց հանդեպ երախտագիտությունը մեր պարտքն է։
