Հայուհիները՝ Գերմանիայում կայացած հրուշակագործական օլիմպիադայի հաղթողներ

Հայուհիները՝ Գերմանիայում կայացած հրուշակագործական օլիմպիադայի հաղթողներ։

Showbiz.am-ը գրում է․ Բնականից չտարբերվող, բայց քաղցր հումքից պատրաստված ծաղիկներն ու բույսերը, շքեղ ձևավորումներով տորթերը Իսկուհի Համբարձումյանի օրվա մեծ մասն են:

Տիկին Համբարձումյանն ու իր աշակերտները՝ Սեդա Մազմանյանը, Մելանյա Սիմոնյանը, Կարինե Շիրինյանը, Մարինե Խալաթյանը մասնակցել են Գերմանյայի Շտուտգարտ քաղաքում կայացած Հրուշակագործական և Խոհարարական ավեստների օլիմպիադային, որին մասնակցում էին 75 տարբեր երկրների ներկայացուցիչներ:

Նրանք պատվով ներկայացրել են Հայաստանն ու իրենց տաղանդի շնորհիվ նվաճել 7 մեդալ՝ 3 ոսկե, 2 բրոնզե և 2 արծաթե:

Հրուշակագործությունը Համբարձումյանի համար յուրահատուկ արվեստ է, և իր գործերը կարծես բնությունից պոկված մասնիկներ լինեն: Տիկին Իսկուհին ապրում է Բելառուսի Հանրապետության Մինսկ քաղաքում և աշխատում է քաղաքի լավագույն հրուշակագործական ֆաբրիկաներից մեկում, որպես ավագ մասնագետ: Տասը տարի շարունակ նա գալիս է Հայաստան ու դասավանդում հրուշակագործական նոր բաղադրատոմսեր ու մոտեցումներ:

Իսկուհի Համբարձումյանը պատմել է, որ դեռ դպրոցական տարիքից սկսել է հետաքրքրվել հրուշակագործությամբ, ու արդեն հասուն տարիքում, մասնագիտությամբ տնտեսագետ Իսկուհին ստացավ որպես հրուշակագործ իր առաջին մրցանակը Կիև քաղաքում:

հրուշակագործական օլիմպիադա

«Այս մրցույթում 3 աշխատանքներով եմ ներկայացել, որոնցից մեկը կարապի տեսք ուներ, ես այն կոչել էի «Հարսանյաց երջանկություն», երկրորդը անտառային տեսարան էր, որն անվանել էի «Անտառային կույս», 3րդ աշխատանքս կոչվում էր «Միլեդի»: Բոլորը պատրաստված էին քաղցր ծաղիկներից»- պատմում է տիկին Իսկուհին:

Անդրադառնոլով հայստանյան և արտասահմանյան շուկաներին նա նշում է.

«Տեսքի ու համի առումով համեմատել չեմ կարող հայաստանյան շուկայի ու այլ երկրների տորթերը: Հայկական շուկայում ավելի գեղեցիկ ու ճաշակով աշխատանքներ են ներկայացվում: Մեր հրուշակագործներին պակասում է միայն տեխնիկան, այստեղ չունենք այնպիսի հնարավորություններ, ինչպես Եվրոպայում: Այնտեղի վարպետները չեն գալիս Հայաստան վարպետաց դասերով, քանի որ շատ մեծ գումարներ են պահանջում նույնիսկ 5 օրով այստեղ գալու համար»:

Տիկին Իսկուհին իր գործի նվիրյալն է ու ասում է, որ իրեն ուժ է տալիս սերը դեպի աշխատանքը և հայրենիքը.

«Շատ անգամներ մասնակցելով տարբեր մրցույթների ու չտեսնելով հայերի՝ ընկճվում էի: Հրուշակագործական և Խոհարարական արվեստնեի օլիմպիադային Հայաստանը երբեք չէր մասնակցել, ու ես շատ էի ուզում, որ մեր երկրի դրոշը ծածանվի այնտեղ:

Հերթական անգամ եկա Հայաստան ու մեկ ու կես ամիս շարունակ անվճար նախապատրաստեցի իմ աշակերտների խումբը, որպեսզի Հայաստանը վերջապես մասնակից լինի այդ մրցույթին:

Չեմ ակնկալել որևէ ֆինանսական շահույթ, դա արել եմ, քանի որ շատ եմ սիրում հայրենիքս, չնայած այն փաստին, որ դեռ հիմնովին չեմ տեղափոխվել այստեղ: Շատ շնորհակալ եմ «Լուսինկա» ուսումնական կենտրոնի տնօրեն տիկին Ստելլա Խաչատրյանին, որովհետև նա հավատաց մեր նպատակին ու այդ ողջ ընթացքում իր կենտրոնն անվճար տրամադրեց մեր թիմին պատրաստվելու համար»:

Իսկուհի Համբարձումյանն ասում է, որ այս գործում վարպետանալու համար պետք է անդադար աշխատել, ինչպես նկարիչն է մանրակրկիտ կերպով աշխատում ամեն դետալի ու գույնի վրա.

«Շատերը կարծում են, որ մեկ-երկու դասընթացից հետո արդեն կարող են վարպետ դառնալ, բայց նույնիսկ այսքան տարվա փորձ ունենալու դեպքում ես դեռ շարունակում եմ անդադար աշխատել նոր տեխնիկաների վրա: Ցանկացած ծաղիկ, որ բնության մեջ տեսնում եմ, փորձում եմ ստեղծել դրա քաղցր կրկնօրինակը ու աշխատում եմ այնքան, մինչև հասնեմ իմ նպատակին»:

Առավել մանրամասն՝ սկզբնաղբյուր կայքում։